Traduko aŭ versio?

Atentu! Estas preskaŭ preskaŭ preta la nova video de BRAZILA KOLEKTO! Kaj la kantisto estas la internacie konata Alejandro Cossavella. Ĉu vi jam kunlaboris? Provu tiun ĉitiun ĉi kunlaborilon!

Ekde nun oni distingos inter traduko kaj versio en BRAZILA KOLEKTO - fakte, laŭ la ĝustaj signifoj de tiuj vortoj.

Tiel, tradukaĵoj estas tiuj kantoj kies tekstoj en Esperanto spegulas kiel eble plej fidele la originalon (kvankam fojfoje ŝanĝante vortordon aŭ terminon, pro prozodiaj kaj rimaj kialoj).

Kaj versioj estas tiuj kantoj kiuj ricevis tute novan tekston, pli libere, ne nepre ligitan al la originala temo. Tiaj ankaŭ estas valoraj artaĵoj, kaj jam troveblas kelkaj en nia retejo.

Sekve, nun vi vidos en la dekstra kolumno plian eblecon: Serĉu laŭ teksta speco.

La ĉi-semajnaj novaj kantoj estas tre interesaj:

Alia alloga traduko de Knabin' el Ipanema, verkita de Tom Jobim kaj Vinicius de Moraes, farita de la tre kompetenta Wel.

De unu el la pioniroj de brazila muziko, la komponistino Chiquinha Gonzaga, jen la bela Blanka luno, kun ankaŭ bela traduko. Kaj kun partituro! Bedaŭrinde, la tradukinto estas nekonata. (Ĉu vi scias, kiu estas? Informu nin!)

De Milton Nascimento kaj Fernando Brant la pensiga Renkontiĝoj kaj adiaŭoj, laŭ traduko de James Rezende Piton.

La tre faman sambon Tria regulo, de Toquinho kaj Vinicius de Moraes, esperantigis Vitor Mendes.

Kaj alia tre fama estas Amelja, verkita de Ataulfo Alves kaj Mário Lago, kaj tradukita de Sylla Chaves.

Knabin' el Ipanema

(Originala titolo: Garota de Ipanema)
Verkis: Tom Jobim k Vinicius de Moraes
Traduko: Wel

Tie ŝi venas, knabino
Kun kiom da ĉarmo
Pasanta diino
Sen ia alarmo
En sia belpaŝo
Al proksima mar'

Ino kun haŭto el oro
De l' sun' de Ipanema
La korpo, trezoro
Kun ritmo poema
Mirandaĵ' al mondo
Kaj ĉi okulpar'

Ha kial mi senkonsolas?
Ha kial ĉio nu tristas?
Ha belo tamen ekzistas
Belo kiun al si ĉiuj volas
Sed kiu mem tiom solas

Ha ŝi tion ne scias
Ke kiam ŝi pasas
Al ĉiuj la mondo
Nur ĝuon allasas
Kaj l' viv' iĝas bela
Pli bela pro am'


Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).




Vidu alian tradukon:
Knabino el Ipanema

Blanka luno

(Originala titolo: Lua branca)
Verkis: Chiquinha Gonzaga
Traduko: nekonata

Ho, blanka luno,
Disdonanta viajn ĉarmojn,
Se estas ver’,
Ke vi protektas geamantojn,
Venu forviŝi
Ĉi brulantajn larmojn
Kaj ĉi pasion
Plenigantan miajn kantojn.

Malsupreniru,
Blanka lun’, el la ĉielo,
Alportu lumon,
Blanka lun’, al ĉi malhelo!
Vidu ke granda
Estas ĉi dolor’!
Bezonas multe
Vian lumon mia kor’!

Mi rememoras
La momentojn de l’ alveno
De lunhel’,
En milda nokto de stelpleno.
Ja per surpriz’
Falis sur nin da lumo,
Kaj sur genu’
Ĝi trovis min, en amindumo.

Dum l’ amatin’
Akceptis honte kisojn miajn,
Mi ĉiam volis
Ĝui dolĉajn kisojn pliajn
Sed nun min lasis
Mia amatin’...
Ho, blanka lun’,
Pro Dio vi kompatu min!


Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).




Vidu kaj elŝutu la partituron.

Renkontiĝoj kaj adiaŭoj

(Originala titolo: Encontros e despedidas)
Verkis: Milton Nascimento k Fernando Brant
Traduko: James Rezende Piton

Sendu novaĵojn de tiu lando,
Iu diras,
Brakumu min, venu ĉirkaŭpreni
Mi alvenos
Mi ŝatas povi veturi for
Eksterplane
Kaj des pli bona la revenpovo,
Laŭdezire

En ĉiutaga daŭra ir-reven',
Ripeto de la viv' en stacidom',
Jen homoj venantaj por restad'
Jen homoj irantaj en migrad'
Jen homoj venantaj kun malem'
Jen homoj irantaj kun korprem'
Jen homoj venintaj por rigard'
Jen homoj kun rid', kun okulard'

Daŭre plu, l' alven' kaj forir'
Estas du pintoj
De l' sama vojaĝo
Veninta trajno
Kaj la forironta estas sama
La tempo por renkonto
Ankaŭ estas por la "ĝis"
Kaj la platform' de tiu stacidom',
Jen la vivo de ĉi mia lok'
Jen la vivo de ĉi mia lok'
Jen la vivo


Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).

Tria regulo

(Originala titolo: Regra três)
Verkis: Toquinho k Vinicius de Moraes
Traduko: Vitor Mendes

Pro via misfar'
Jen ŝi laciĝis ĉar perfidis vi
La trian regulon ja
Kie malpli estas pli
Je l’ unua foj’ ŝi ploris kaj
Decidis resti plu
Ĉar la momentoj feliĉaj
Iĝis radikaj kaj riĉaj
Ĉe la malĝoj’
Poste ŝi perdis esperon
Pardono ne havas toleron
En ĉiu foj’
Estas kelkfoje al la dom’ la fal’
Do iru vi al soleca val’
Sed lasu la lampon ŝaltita
Ĉar la malĝojo minacas ke venos ĝi
Havu drinkaĵon proksime
Mi vin konsilas estime
Ĉar ploros vi...


Rim: La esprimo de l' titolo aludas al la tria futbala regulo, kiu temas pri anstataŭigo de ludantoj dum matĉo. Do, ĝi metafore signifas la anstataŭul(in)on.


Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).

Amelja

(Originala titolo: Ai que saudades da Amélia)
Verkis: Ataulfo Alves k Mário Lago
Traduko: Sylla Chaves

Vere vi faras tro da postuloj
kaj tro multe forprenas de mi.
Vi scias, ke ni ne estas riĉuloj
kaj mi ne povas por vi fari pli.

Vi tamen nur volas lukson kaj riĉon.
Mian monon disĵetas vi for...
Kun Amelja mi havis feliĉon!
Amelja loĝas en mia memor'!

Ŝi devis kun mi malsati plurfoje,
sed ĉion akceptis sen ia postul',
kaj kiam mi ŝin rigardis malĝoje,
ŝi diris: — Protestoj ne nutras, karul'!

Amelja pli donis al mi da konsolo!
Amelja ja estis virin' sen frívolo!


Vidu kaj elŝutu la muziktekston kun akordoj (x-sistemo).

Fermentejo de kulturoj

Ĉi-semajne oni publikigas varistilajn kantojn. Ĉar Brazilo estas kvazaŭ fermentejo de kulturoj: ĉi tie miksiĝas influoj eŭropaj, afrikaj kaj indiĝenaj, kaj la rezulto estas riĉa kaj forta arto kaj artemo. Pli ol cent specoj da samboj, sennombraj regionaj ritmoj, transformoj de ĝenroj devenintaj el alilando ktp.

Krome, multaj gravaj aŭtoroj aperas en BRAZILA KOLEKTO ĉi-semajne.

Do, vidu:

Klubo de l’ Sambo estas verkita de la fama João Nogueira por omaĝi klubon dediĉita al unu el la plej aŭtentaj popolaj artesprimoj. La traduko estas de Flávio Fonseca.

Jen rokmuziko kun tre inteligenta teksto, verkita de Arnaldo Antunes, Marcelo Fromer kaj Tony Bellotto (grupo Titãs): La pulso, laŭ traduko de James Rezende Piton. Rimarku: la teksto ne estas kantenda, sed parolenda!

Du tre malsamaj valsoj: Mandolinoj, verkita de Oswaldo Montenegro kaj esperantigita de Vitor Mendes, kaj alia versio de Valseto, de Chico Buarque kaj Vinicius de Moraes, tiu ĉi bele tradukita de Wel.

Kaj, laŭ traduko de Erick Fishuk, la kanto Pluveto saŭdada, verkita de Cristiano Neves kaj Denison Gomes.